Comments on: Netwerk boontje

By: Yuri van der Sluis

Yuri van der Sluis — Thu, 05 Nov 2009 13:35:46 +0000

Rikkert,

Leuk verhaal, tegelijkertijd ook treurig….

het symboliseert vooral 1 aspect wat mij betreft. De beste man was uitsluitend met zijn eigen belang bezig, wat niets met de essentie te maken heeft van netwerken. Netwerken heeft te maken met het bouwen van kwalitatieve relaties en die gaan zelden maar 1 kant op …

Ook goed dat het op die manier gebeurt, want dan weet je gelijk wat voor vlees je in de kuip hebt, pak een biertje erbij en ontmoet anderen…

over bier gesproken, wanneer gaan wij weer borrelen?

By: Rikkert Walbeek

Rikkert Walbeek — Fri, 22 May 2009 05:14:01 +0000

Mooie aanvulling John, dank.

Wat jij beschrijft is volgens mij wat netwerken zou moeten zijn.

groet, Rikkert

By: John Manschot

John Manschot — Thu, 21 May 2009 08:03:49 +0000

Mooie verhalen en heel herkenbaar. Netwerken (als werkwoord) is het domein geworden van professionals en professionaliseren maakt meer kapot dan je lief is. Je leeft volgens mij met meer plezier als je spontaan en met oprechte belangstelling mensen ontmoet. Dan leer je voortdurend bij, dienen (ook de zakelijke) mogelijkheden zich als vanzelf aan en blijf je gevrijwaard van de stress die met het hijgerige netwerken samengaan.

By: Rikkert Walbeek

Rikkert Walbeek — Wed, 06 May 2009 05:14:01 +0000

He!? Die tweede heb ik al vaak ontmoet ….

groet, Rikkert

By: Hans Roseboom

Hans Roseboom — Tue, 05 May 2009 20:47:05 +0000

Mooie anekdote… Blijft een bijzonder fenomeen, dat netwerken. Enerzijds zo simpel, anderszijds zo enorm moeilijk.

Een mooi onderscheid vind ik het verschil tussen het zelfstandig naamwoord ‘netwerken’ en het werkwoord ‘netwerken’.
Netwerken als werkwoord heeft vaak iets te maken met even vertellen wie je bent, je kaartje droppen en door naar de volgende.
Netwerken als zelfstandig naamwood betreft meer een groep/vereniging/community. Dat laatste heeft een meer permanent en structureel karakter.

Op een bijeenkomst zag ik ooit een man in zijn eentje midden in de ruimte staan. Hij stond er gewoon. Veel mensen liepen met een boog om hem heen. Hij oogde ontspannen en was er gewoon. Op mij had dat een mooie aatrekkingskracht en het leverde een boeiend gesprek op.

Anderszijds kreeg ik onlangs op een bijeenkomt een visitekaartje in mijn hand, met daarbij in 1,5 minuut te horen hoe fantastisch hij was, wat hij allemaal al had bereikt en vast ook voor mij kon doen (zonder ook maar een vraag te stellen!!)

Dat irriteert me dan enorm en het boeit me ook. Van beiden heren weet ik de naam nog en weet ik wat ze doen.

Toch zal ik eerder de eerste benaderen en iets gunnen dan de tweede….

Groet! Hans